آلساندرو دل‌پیرو متولد November 09, 1974 در Caldogno, Italy    پرچم ایتالیا

علامت ماه تولد:  علامت Scorpio        عنصر ماه تولد: آب  عنصر آب

آلساندرو دل‌پیرو

دل پیرو معمولاً به عنوان مهاجم کمکی بازی می‌کند ولی گاهی هم در پست تره‌کوارتیستا یعنی بازیکن خلاق پشت دو مهاجم مورد استفاده قرار می‌گیرد. با اینکه او قامت کوتاهی دارد ولی بسیار خلاق است، پاس گل‌های زیادی می‌دهد و گل‌های فراوانی نیز به ثمر می‌رساند و فقط یک گلزن صرف نیست. او در ضمن بهترین ضربه آزاد زن دنیاست؛ که لقب شاه ضربات ایستگاهی به او داده شده است که حتی دیوید بکام مرد لحظه‌ها می‌گوید هنوز نتوانستم مانند دل پیرو ضربه ایستگاهی بزنم. هوادارن یووه به نقطه‌ای از زمین بازی لقب محوطهٔ دل پیرو داده‌اند که در واقع جایی در سمت چپ محوطهٔ حریمهٔ حریف است که الکس همواره گلهای زیادی را از آن منطقه به ثمر رسانده‌ است. الکس بهترین گلزن تاریخ یووه است. دیگو آرماندو مارادونا دربارهٔ او گفته‌ است: «گاهی احساس می‌کنم سن دل پیرو هیچگاه بالا نمی‌رود.

دوران کودکی:
آلساندرو فرزند جینو و برونا می‌باشد. پدرش تکنسین برق بود. در دوران کودکی همواره عادت داشت با دوستانش نلسو، پیرپائولو و جیوانی پائولو در حیاط پشتی خانه فوتبال بازی کند. همهٔ آنها رویای فوتبالیست شدن را در سر می‌ پروراندند اما فقط دل‌پیرو به این رویا جامهٔ عمل پوشاند. استفانو دل‌پیرو تنها برادر اوست که ۹ سال از او بزرگ‌ تر است است و پیش از اینکه مصدومیت گریبانگیر او شود مدتی را در باشگاه سمپدوریا به فوتبال حرفه‌ای اشتغال داشت. خانوادهٔ الکس در خانه‌ای حومه‌ای در شهر سن وند میانو زندگی می‌کنند. در دوران کودکی الکس، خانواده‌اش پول چندانی برای سفر به نقاط مختلف دنیا نداشتند و برای همین الکس آرزو داشت که رانندهٔ کامیون شود تا بتواند به تمام دنیا سفر کند. با بازی در تیم محلی سن وند میانو در سال ۱۹۸۸ الکس توسط استعداد یاب‌های تیمهای معتبر شناسایی شد و در سن ۱۳ سالگی برای بازی در تیم پادوا خانواده‌اش را ترک کرد.

ردهء باشگاهی:
اولین بازیهای او در فوتبال حرفه‌ای به سال ۱۹۹۱ برمی‌گردد زمانی که الکس چهار بازی در سری بی انجام داد. در فصل بعد تعداد بازیهای او به عدد ده رسید و اولین گل خود را نیز به ثمر رساند. در سال ۹۳ الکس به باشگاه یوونتوس رفت، باشگاهی که تا سال ۲۰۱۲ در آن بازی کرد. او اولین بازی خود را در سری آ و در سپتامبر ۱۹۹۳ در برابر تیم فوجیا انجام داد. اولین گلش را در بازی بعد و در برابر رجینا به ثمر رساند و سپس در اولین بازی که بعنوان بازیکن ثابت بازی کرد در برابر پارما یک هت تریک به ثمر رساند. در اولین فصل حضور الکس در یووه این تیم موفق به فتح اسکودتو بعد از ۸ سال شد. در زمان مارچلو لیپی، الساندرو دل پیرو در سیستم سه مهاجمه و در کنار بزرگانی نظیر جیانلوکا ویالی وفابریتزیو راوانلی به بازی گمارده می‌شد. با آمدن زین‌الدین زیدان الکس پشت سر فیلیپو اینزاگی به بازی گرفته می‌شد. سیستمی که بعدآ در آن زیدان جای خود را به پاول ندود و اینزاگی جای خود را به دیوید ترزگه داد. بهترین فصل الکس در سال ۱۹۹۸-۱۹۹۷ بود جایی که او ۲۱ گل در لیگ ایتالیا به ثمر رساند و با زدن ۱۰ گل در لیگ قهرمانان آقای گل آن رقابتها شد. یکی از آن گل‌ها ضربه آزاد معروف وی در برابر موناکو در مرحلهٔ نیمه نهایی بود. گل او در دیدار فینال در برابر دورتموند نتوانست مانع شکست ۳-۱ یووه در آن دیدار شود. در فصل ۹۹-۱۹۹۸ الکس از آمادگی به دور بود ضمن اینکه یووه هم با اتهامات دوپینگ که بعداً از آن تبرئه شد دست به گریبان بود. در اکتبر همان سال الکس دچار مصدومیت شدیدی از ناحیهٔ زانو در برخورد با مارکو زانچی مدافع اودینزه شد و تا آخر فصل از رقابت‌ها دور ماند. یووه بدون او دچار مشکل شد و فصل را با رتبهٔ نازل ششم به پایان رساند. در همین دوران بود که جیانی آنیلی رئیس اسبق یووه الکس را با نقاش عصر رنسانس، پینتوریکیو مقایسه کرد و به او لقب پینتوریکیو داد. هوادران نیز به او لقب پدیدهٔ واقعی دادند. که اشاره‌ای به لقب رونالدو یعنی پدیده داشت که توسط هواداران تیم رقیب، اینتر میلان، به او داده شده بود. یکی از بزرگترین نقاط قوت دل پیرو کارآمدی او در نقاط مختلف زمین به عنوان یک مهاجم است. هنگام شروع دوران بازیگری، الکس بعنوان مهاجم نوک بازی می‌کرد اما سپس در پست مهاجم دوم مورد استفاده قرار گرفت. او همچنین توانایی بازی در پست هافبک بازیساز پشت سر دو مهاجم را دارد. بعد از یورو ۲۰۰۴ لیپی جای خود را به فابیو کاپلو داد. کاپلو اعتقاد چندانی به دل پیرو نداشت و علی‌رغم میل هواداران بیشتر از خرید جدید یووه در خط حمله یعنی زلاتان ابراهیموویچ استفاده می‌کرد. با وجود این الکس موفق به زدن ۱۴ گل برای یووه شد و تاثیر زیادی در موفقیت یووه برای کسب ۲۸امین اسکودتوی خود داشت. پاس گلی که دل پیرو با یک ضربهٔ برگردان برای ترزگه مهیا کرد موجب پیروزی ۱-۰ یووه مقابل میلان در سن سیرو شد. الکس در سال ۲۰۰۶ با رکورد خوزه آلتافینی که همانا زدن شش گل بعنوان بازیکن ذخیره بود مساوی کرد. در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۶ الکس با زدن سه گل در مقابل فیورنتینا در کوپا ایتالیا به بزرگترین گلزن تاریخ یووه تبدیل شد. او بدین ترتیب شمار گلهای خود را به ۱۸۵ گل رساند. رکورد قبلی با ۱۸۲ گل در اختیار جیامپیرو بونیپرتی بود. الکس آخرین گل یووه را در فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۵ به ثمر رساند و بعد از آن فصل جریان رسوایی کالچو پولی به وجود آمد. یووه به سری بی سقوط کرد و دو اسکودتوی آخر آن‌ها پس گرفته شد. دل پیرو به عنوان کاپیتان اعلام کرد که در یووه می‌ماند و بطور تلویحی از سایر بازیکنان نیز خواست در کنار یووه باقی بمانند و گفت: «خانوادهٔ آنیلی و هواداران لایق این فداکاری هستند. این در حالی بود که بازیکنان بزرگی نظیر زلاتان ابراهیموویچ، فابیو کاناوارو، پاتریک ویرا و لیلیان تورام یووه را ترک کردند. بعد از این الکس تا مدتها مشغول مذاکره برای ثبت قرارداد جدید بود و سرانجام قرارداد خود را تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ تمدید کرد. در همان روزها بود که الکس صاحب اولین فرزند خود، توبیاس دل‌پیرو شد. این دو اتفاق نقطهٔ عطفی در شرایط الکس در آن فصل بود. او که دو هفته قبل توسط کلودیو رانیری از ترکیب یووه در برابر فیورنتینا و نیز توسط روبرتو دونادونی از ترکیب تیم ملی ایتالیا مقابل گرجستان و آفریقای جنوبی دور مانده بود، به یکباره به روزهای اوج خود بازگشت. الکس رکورد بیشترین حضور یک بازیکن یوونتوسی در سری آ را هم با ۴۴۵ بازی شکست. در آن بازی مقابل جنووا در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۱۰ الکس دو گل به ثمر رساند. او هم اکنون بهترین گلزن تاریخ باشگاه یووه با زدن ۲۷۳ گل در تمامی رقابتها است، ضمن اینکه در مجموع در بیش از ۶۰۰ بازی رسمی برای یووه به میدان رفته‌ است. در ۱۴ مارس ۲۰۱۰، الکس ۳۰۰ امین و ۳۰۱ امین گلهای تاریخ بازیگری‌اش را در تساوی ۳-۳ برابر سیه نا به ثمر رساند.

ردهء ملی:
او اولین بازی خود را در یورو ۹۶ و در برابر روسیه انجام داد ولی در بین دو نیمه تعویض شد. برای قرار گرفتن در ترکیب نهایی تیم ملی برای جام جهانی ۹۸ الکس رقابت سنگینی با روبرتو باجو داشت و این در حالی بود که الکس هنوز از مصدومیتی که در فینال لیگ قهرمانان نصیبش شده بود به طور کامل رهایی نیافته بود. در یورو ۲۰۰۰ الکس یک بازیکن ذخیره بود و در دیدار نهایی دو موقعیت عالی گلزنی را مقابل فرانسه از دست داد. در بازیهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ الکس گلی سرنوشت ساز برابر مجارستان به ثمر رساند که حکم به صعود ایتالیا به جام جهانی داد. الکس همان فصل ۱۶ گل در لیگ برای یووه زد و با این تیم اسکودتو را فتح نمود. در رقابتهای جام جهانی الکس بعنوان بازیکن ذخیره برابر مکزیک وارد میدان شد و دقایقی بعد گل تساوی ایتالیا را با ضربه سر به ثمر رساند. ایتالیا در دور بعد و در دیداری جنجالی برابر کره جنوبی با گل طلایی حذف شد. در جام جهانی ۲۰۰۶ الکس بازیها را از روی نیمکت آغاز کرد. در دو بازی از سه بازی گروهی به زمین آمد و بازی یک شانزدهم نهایی برابر استرالیا را از ابتدا آغاز کرد. در ۴ ژوئیه ۲۰۰۶، او بعنوان یار ذخیره برابر آلمان وارد میدان شد و با ضربه‌ای استادانه گل دوم ایتالیا را به ثمر رساند. در دیدار فینال مقابل فرانسه بازی به ضربات پنالتی کشیده شد. الکس ضربهٔ خود را گل کرد و ایتالیا در نهایت فاتح آن جام شد. الکس بعدها اعتراف کرد که بردن جام جهانی آرزوی دوران کودکی‌اش بوده‌ است. الکس تا کنون هفت بار کاپیتان ایتالیا بوده‌ است (در جام جهانی ۲۰۰۶ و در یورو ۲۰۰۸). او در ابتدا شمارهٔ ۱۰ می‌پوشید ولی بعدها آن شماره را به فرانچسکو توتی داد و خودش شمارهٔ ۷ به تن کرد، شماره‌ای که دوران ورزشی‌اش را با آن آغاز کرده بود. حتی پس از اینکه توتی تیم مل را ترک کرد الکس از پذیرش مجدد شمارهٔ ۱۰ سرباز زد و گفت ترجیح می‌دهد با همان شمارهٔ ۷ به بازی ادامه دهد. او در ماه مه به اردوی تیم ملی برای رقابتهای یورو ۲۰۰۸ و پس از ۹ ماه دوری از رقابتهای ملی دعوت شد و دومین بازیکن ایتالیایی شد که در ۷ تورنمنت ملی برای تیم ایتالیا بازی کرده‌ است. الکس در یورو ۲۰۰۸ هم بیشتر بعنوان بازیکن ذخیره به میدان می‌رفت اما در برابر رومانی بازی را بعنوان کاپیتان تیم آغاز کرد. در بازی برابر هلند الکس بعنوان ذخیرهٔ آنتونیو دی ناتالهی ناآماده وارد میدان شد و روند تیم را بهبود بخشید هر چند نتوانست مانع شکست ۳-۰ ایتالیا شود. در دیدار یک چهارم نهایی مقابل اسپانیا الکس بعنوان بازیکن ذخیره وارد زمین شد و با یک حرکت تکنیکی بی‌نظیر در برابر سرجیو راموس همگان را به حیرت واداشت. ایتالیا در ضربات پنالتی با نتیجهٔ ۴-۲ مغلوب شد. الکس در آگوست ۲۰۰۸، ۹۰امین بازی ملی خود را برابر تیم اتریش و در دیداری دوستانه انجام داد و پنجمین بازیکن تاریخ تیم ملی ایتالیا از حیث تعداد بازیهای ملی لقب گرفت. او علی‌رغم این که تا ۴۰ سالگی فوتبال را دنبال کرد اما بعد از بازی برابر گرجستان در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۸ دیگر هرگز به تیم ملی دعوت نشد. در اکتبر سال ۲۰۱۵، پس از طی یک سال بدون باشگاه، دل پیرو رسماً بازنشستگی خود را از فوتبال حرفه‌ای اعلام کرد. او همچنین اعلام کرد که به دنبال مربیگری حرفه‌ای فوتبال خواهد رفت.

موضوعات جالب:
* الکس در سال ۲۰۰۰ بعنوان پر درآمدترین فوتبالیست دنیا شناخته شد.
* الکس در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۵ با نامزد خود سونیا آموروسو که از سال ۱۹۹۹ با او در رابطه بود، ازدواج کرد.
* دل‌پیرو از پول و شهرت خود برای کمک به تحقیق دربارهٔ سرطان استفاده می‌کند و به همین دلیل از سازمان تحقیق دربارهٔ سرطان جایزهٔ «اعتقاد به تحقیق» را در نوامبر ۲۰۰۶ دریافت کرد.
* وقتی که مشعل المپیک برای رقابت‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ از تورین گذشت، الکس یکی از حمل کنندگان مشعل بود.
* دل‌پیرو غیر از فوتبال به ورزش‌های دیگری هم علاقه دارد و این سبب شده تا دوستانی از سایر رشته‌های ورزشی داشته باشد. استیو نش ستارهٔ مشهور بسکتبال و ادی مرکس اسطورهٔ دوچرخه‌ سواری اعلام کرده‌اند که هوادار دل‌پیرو هستند.
* علاوه بر ورزش، الکس علاقهٔ زیادی نیز به موسیقی دارد. اندکی بعد از قهرمانی ایتالیا در جام جهانی، دل‌پیرو به همراه مارکو ماتراتزی در اجرایی از رولینگ استون در شهر میلان شرکت کرد.
* دل پیرو در برنامه‌های تبلیغاتی زیادی ایفای نقش کرده است. او قراردادهایی با آدیداس، فیات، سوزوکی، پپسی و والت دیزنی امضا کرده است.
* در ۹ فوریه ۲۰۰۹، خبر رسید که الکس قصد شکایت از سایت فیس بوک را دارد زیرا پروفایلی جعلی از الکس بر روی این سایت قرار داشت که او را به جریان‌های نئونازی وابسته می‌کرد. الکس اعلام کرد که از این بابت بسیار ناراحت است که صفحه‌ای تقلبی شامل عکس او، وی را به جریانهای نژادپرستانه متصل می‌کند. او اندکی بعد، صفحهٔ اصلی خود را در فیس بوک راه‌اندازی کرد که فقط در یک شب بیش از ۱۰۰ هزار نفر در آن صفحه عضو شدند.

 

عکس آلساندرو دل‌پیرو

 

پرچم ایتالیا

نام کامل: Alessandro Del Piero
تاریخ تولد: 09 نوامبر 1974
محل تولد: Caldogno در Italy
ملیت: ایتالیا ای
قد: 1.74cm
پست: Forward
تیم ملی: از سال 1995 تا 2008 / مجموع 91 بازی (27 گل زده)
اولین بازی ملی: 11 جون 1996 برابر روسیه (برد 2 بر 1)
آخرین بازی ملی: 10 سپتامبر 2008 برابر گرجستان
بیشترین بازی باشگاهی: 513 بازی برای Juventus
همسر: Sonia Amoruso در سال 2005

 

باشگاه ها:

1993–1991 Padova  (14 بازی - 1 گل زده)

2012–1993 Juventus  (513 بازی - 208 گل زده)   لوگوی یوونتوس

2014–2012 Sydney FC  (48 بازی - 24 گل زده)

2014 Delhi Dynamos  (10 بازی - 1 گل زده)

 

افتخارات:

(باشگاهی)

1995 قهرمانی سری A ایتالیا با Juventus

1995 قهرمانی جام حذفی ایتالیا با Juventus

1995 نایب قهرمانی جام یوفا با Juventus

1996 قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با Juventus

1996 قهرمانی سوپر کاپ اروپا با Juventus

1997 قهرمانی سری A ایتالیا با Juventus

1997 نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با Juventus

1998 قهرمانی سری A ایتالیا با Juventus

1998 نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با Juventus

2002 قهرمانی سری A ایتالیا با Juventus

2003 قهرمانی سری A ایتالیا با Juventus

2003 نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با Juventus

2005 قهرمانی سری A ایتالیا با Juventus

2006 قهرمانی سری A ایتالیا با Juventus

2012 قهرمانی سری A ایتالیا با Juventus

(ملی)

2000 نایب قهرمانی جام ملتهای اروپا (Uefa European Championship)

2006 قهرمانی جام جهانی (Fifa World Cup)

(فردی)

1998 آقای گل لیگ قهرمانان اروپا (UEFA Champions League Top Scorer) 10 گل زده

1998 بهترین بازیکن سری A ایتالیا (Serie A Italian Footballer of the Year)

2006 آقای گل جام حذفی ایتالیا (Coppa Italia Top Scorer) 5 گل زده

2008 بهترین بازیکن سری A ایتالیا (Serie A Italian Footballer of the Year)

2008 آقای گل سری A ایتالیا (Serie A Top Scorer) 21 گل زده

 

افتخارات آلساندرو دل‌پیرو

 

 

(مشخصات والپیپر)

سازنده: ® Cyrus

رزولوشن: 2600x1783

حجم: 985 کیلو بایت

فرمت: jpeg

سال ساخت: 2017

 

(اطلاعات دانلود)

لینک دانلود:  دانلود از بیان باکس

 

جهت دانلود در سایز اصلی بر روی عکس کلیک راست کرده و گزینهء Save Image As را بزنید.
مشکلات, پیشنهادات و نظرات خود را در همین پست یا از طریق ایمیل زیر با ما در میان بگذارید تا به آنها پاسخ داده شود.
cyrus04corporation@gmail.com

 

(لینکهای مرتبط با این مطلب):

آرین روبن

آلساندرو دل پیرو

آندری شوچنکو

اشتفان افنبرگ

باستین شواینشتایگر

پائولو مالدینی

پیتر شیلتون

توماس برولین

توماس مولر

تیم کیهیل

جان کالینز

جان لوکا پالیوکا

دیدیه دروگبا

دیگو فورلان

دیگو مارادونا

دیوید بکهام

دیوید ژینولا

روبرتو باجو

رودی فولر

رونالدو

زین‌ الدین زیدان

سپهر حیدری

علی کریمی

فرهاد مجیدی

کارلوس والدراما

کریم باقری

کلینت دمپسی

گابریل باتیستوتا

گئورگی هاجی

لئوناردو

لوتار ماتئوس

لیونل مسی

ماتیاس سامر

مایکل اوون

محمد نوری

مهدی طارمی

میروسلاو کلوزه

میشائیل بالاک

هریستو استویچکوف

یورگن کلینزمن