پائولو مالدینی متولد June 26, 1968 در Milan, Italy    پرچم کشور ایتالیا

علامت ماه تولد:  علامت Cancer        عنصر ماه تولد: آب  عنصر آب

والپیپر پائولو مالدینی

معرفی:
پائولو مالدینی مدافع سابق تیم ملی فوتبال ایتالیا و باشگاه ای.سی میلان ایتالیا. او پسر فوتبالیست و مربی سابق تیم ملی ایتالیا و باشگاه میلان، چزاره مالدینی است. بسیاری از کارشناسان از او به عنوان بهترین مدافع تاریخ فوتبال یاد می‌کنند. او هرگز لباس تیمی باشگاهی غیر از میلان را بر تن نکرد و با ۲۵ سال حضور در لباس آ.ث میلان رکورد دار حضور با لباس یک تیم در تاریخ فوتبال است. شماره ۳ باشگاه میلان به احترام او بایگانی شده است و پس از خداحافظی مالدینی به غیر از یکی از پسران او، هیچ‌ کس پیراهن شماره ۳ را بر تن نمی‌کند. مالدینی ۱۲۶ بازی برای تیم ملی ایتالیا انجام داد. او در ۴ دوره حضور خود در جام جهانی و ۳ دوره جام ملت‌های اروپا هرگز نتوانست جامی را بالای سر ببرد. تنها افتخارات ملی او، نایب قهرمانی در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴، سومی در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ و نایب قهرمانی در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ است. مالدینی ذاتاً راست پاست و در پست مدافع چپ بازی کرده‌ است. او به عنوان مدافع مرکزی هم بازی‌های درخشانی از خود نشان داده‌ است. انعطاف‌ پذیری تاکتیکی او در کنار سرعت بالا، تکل‌های به موقع، و مهارت در جنگ‌های هوایی و توان مثال‌زدنی او در رهبری تیم، وی را به جایی رساند که برای مدت‌ها بهترین دفاع چپ اروپا لقب بگیرد او از بهترین مدافعین تاریخ فوتبال محسوب می‌شود. پائولو در فوتبال خشن و دفاعی ایتالیا با خونسردی و آرامشی که داشت کمترین کارت زرد و قرمز را در طول حضور خود در فوتبال دید. ثبات مالدینی در مدت ۲۴ سال در کنار اخلاق مداری و وفاداری خاص او به میلان او را به یکی از بی نظیرترین مدافعین جهان تبدیل کرده‌ است.

باشگاهی:
او در سپتامبر ۱۹۷۸ و در سن ده سالگی موفق به گذراندن تست تمرینی باشگاه آ.ث میلان شد و به عضویت تیم میلان درآمد. او تا پیش از عضویت در میلان، هوادار یوونتوس و شیفته بازی روبرتو بتگا بود. با عضویت او در میلان، همه از نفوذ چزاره مالدینی صحبت می‌کردند. مردم اعتقاد داشتند که پائولو مالدینی به واسطه نفوذ پدر به عضویت میلان درآمده‌ است و به این خاطر در زمین به او توهین می‌کردند. او در هفده سالگی به دعوت نیلس لیدهولم سر مربی وقت آث میلان، به تیم بزرگسالان پیوست. نخستین بازی اش را در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۸۵ برابر اودینزه انجام داد. در آن بازی پائولو جانشین باستینی مصدوم شد، بازی که با نتیجه یک بر یک خاتمه یافت. مالدینی در مورد آن بازی می‌گوید: «استرس زیادی داشتم، ولی لیدهولم مرا در آغوش گرفت و گفت، همیشه به این فکر کن که این فقط یک بازی در مقیاس بزرگتر است.» پائولو در فصل ۸۶–۱۹۸۵ بازیکن ثابت میلان شد. از آن زمان در بیشتر مواقع به عنوان مدافع چپ و برخی مواقع به عنوان مدافع وسط بازی کرده است. اسکودتوی فصل ۸۸–۱۹۸۷ نخستین عنوانی بود که او با باشگاهش به دست آورد. او از ارکان تیم فصل ۹۲–۱۹۹۱ میلان بود که در سری آ بدون شکست قهرمان شد. او در کنار فرانکو بارزی، مائورو تاسوتی و الساندرو کاستاکورتا نیرومندترین خط دفاعی اروپا (معروف به شکست ناپذیران) را در اوایل دهه ۹۰ شکل داده بودند. پس از بازنشستگی بازری، مالدینی زوج موفقی با الساندرو نستا در قلب دفاع میلان ایجاد کرد. مالدینی تاکنون هفت بار با میلان قهرمان ایتالیا، یک بار قهرمان جام حذفی و پنج بار قهرمان سوپر جام فوتبال ایتالیا شده است. علاوه بر این‌ها وی با میلان پنج بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، پنج بار قهرمان سوپر جام اروپا، دوبار قهرمان جام باشگاه‌های فوتبال جهان موسوم به جام تویوتا (برنده دیدار قهرمان باشگاه‌های اروپا و آمریکای جنوبی)، و یک بار قهرمان جام باشگاه‌های فوتبال جهان (مسابقاتی که بین قهرمانان باشگاهی شش قاره مختلف انجام می‌شود) شده‌ است. در سال ۱۹۹۴، مالدینی که در همان سال با میلان، اسکودتو و لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورده بود، از سوی مجله فوتبال «ورلد ساکر» به عنوان بازیکن سال انتخاب شد. او نخستین مدافعی است که به این افتخار دست پیدا می‌کند. او در مراسم دریافت جایزه خود گفت: «این افتخار بزرگی برای من است چرا که بسیاری از مردم به من توجه کردند. به طور کلی در فوتبال، طرفداران و رسانه‌ها کمتر به مدافعین توجه می‌کنند و عمده توجه به مهاجمین و گلزنان است. باید اعتراف کنم سال ۱۹۹۴ اوج فوتبال من بود. قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و حضور در جام جهانی برای هر بازیکنی افتخار است. البته افتخاری که من بدست آوردم حاصل زحمات مردان زیادی است که برای من زحمت کشیدن و مسیر موفقیت را به من نشان دادن. همه می‌دانید در مورد چه کسی صحبت می‌کنم، پدرم چزاره مالدینی اولین کاپیتان تیم میلان که در سال ۱۹۶۳ جام قهرمانان اروپا را بالای سر برد. او حالا مربی تیم زیر ۲۱ ساله‌های ایتالیاس. من زیر نظر او در تیم جوانان میلان بازی می‌کردم. زمانی که من فقط یک کودک بودم او به من راه و رسم مرد بودن را آموخت. او مسائل زیادی از فوتبال را به من آموخت و مسیر آینده را به من نشان داد. پس از آن، کاپیتان و هم بازی من فرانکو بارزی بیشترین کمک را به من کرده است. از نظر من، او کمتر از چیزی که استحقاق آن را دارد به خاطر خدماتش در تیم میلان و تیم ملی ایتالیا دریافت کرده است. در یک کلمه بخواهم بگویم او یک مرد واقعی است که توانایی خود را در زمین فوتبال به نمایش می‌گذارد. او واقعاً سزاوار دریافت جایزه ایی هست که مجله ورد ساکر به من اهدا کرده است.» پس از فصل ۹۷–۱۹۹۶ و پایان دوران فعالیت فرانکو بارزی، مالدینی کاپیتان تیم میلان شد. مالدینی شش‌صدمین بازی خود در سری آ با لباس میلان را در ۱۳ مه ۲۰۰۷ و در مقابل کاتانیا انجام داد. مالدینی پیش از آن در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۵ در بازی با تیم ترویسو، رکورد دینو زوف افسانه‌ای را که با ۵۷۱ بازی رکورددار بازی در سری آ بود شکسته بود. مالدینی توانست در ۱۶ فوریه سال ۲۰۰۸ در دیدار مقابل پارما در لیگ فوتبال ایتالیا، هشتصدمین بازی رسمی خود برای میلان را انجام دهد. این بازی نقطه عطفی در کارنامه پائولو مالدینی بود چرا که هزارمین بازی او در فوتبال حرفه ایی با لباس تیم آ.ث میلان و تیم ملی ایتالیا محسوب می‌شد. تا پیش از او تنها پیتر شیلتون دروازه‌بان انگلیسی توانسته بود از مرز ۱۰۰۰ بازی حرفه‌ای بگذرد. پائولو مالدینی در ۲۵ فصل حضور خود در میلان ۹۰۲ بازی رسمی برای میلان در تمام مسابقات‌ها انجام داد. او با ۶۴۷ بازی در سری آ رکورد دار بازی در سری آ محسوب می‌شود. او در مجموع ۹۰۲ بازی ۳۳ گل برای میلان به ثمر رساند که ۲۹ گل آن در سری آ بود. او در طول دوران حرفه‌ای خود هشت بار در فینال لیگ قهرمانان اروپا حاضر بوده‌ است. تنها فرانسیسکو گنتو از رئال مادرید همپای او در این رکورد است. مالدینی پنج بار جام قهرمانان اروپا را بالای سر برده است. آخرین قهرمانی او در لیگ قهرمانان اروپا، لیگ ۲۰۰۷ اروپا بود که میلان در فینال ۲–۱ لیورپول را شکست داد. مالدینی در سال ۲۰۰۹ با پایان دوران حرفه ایی فوتبال خود، جایزه ویژه دستاوردهای یک عمر یوفا را دریافت کرد. در ۲۴ مه ۲۰۰۹ مالدینی در 901مین بازی خود با لباس میلان برای آخرین بار در ورزشگاه سن سیرو به مصاف باشگاه فوتبال آ.اس.رم رفت. این بازی با مراسم و برنامه‌هایی از سوی هواداران و باشگاه میلان برای بدرقه کاپیتان خود همراه بود. در این بازی، باشگاه میلان برای قدردانی از مالدینی بر پیراهن خود جمله «شماره ۳ برای همیشه» (به ایتالیایی: 3Solo Per Te) را حک کرد. علاوه بر آن به هریک از هواداران حاضر در ورزشگاه شال با جمله «شماره ۳ برای همیشه» و آلبومی حاوی ۲۴ قطعه برچسب از دوران ۲۴ ساله فوتبال پائولو اهدا شد. در این بازی خاص، تیم رم به احترام مالدینی با تی شرت با نام مالدینی به زمین آمد. این بازی در نهایت با شکست ۳–۲ میلان خاتمه یافت تا آخرین بازی مالدینی در سن سیرو با شکست همراه باشد. هشتاد هزار هوادار میلان به جهت قدردانی از مالدینی در سن سیرو حاضر بودند. پلاکارد و پرچم‌های زیادی در جهت تشکر از ۲۵ سال وفاداری او به میلان در ورزشگاه دیده می‌شد. اما گروهی از کوروا سودهای (هواداران اولترا) میلان در این بازی لب به انتقاد از مالدینی گشودند. آنها روی یک پرچم بزرگ نوشته بودند: «متشکریم کاپیتان. توی زمین یک قهرمان پایان‌ ناپذیر بودی اما به آنها که ثروتمندت کردند احترام نگذاشتی.» این نوشته اشاره‌ای به مشاجره مالدینی با این گروه در سال ۲۰۰۵ و پس از شکست در فینال اروپا بود. گروهی دیگر از طرفداران فریاد می‌کشیدند: «فقط یک کاپیتان هست… بارزی» و گروهی دیگر پرچمی را در دست داشتند که اسم و شماره فرانکو بارزی روی آن نقش بسته بود. این رفتار با واکنش مالدینی در پس بازی مواجه شد. او این رفتار را برنامه‌ ریزی شده خواند؛ و در مصاحبه‌ای اعلام کرد: «افتخار می‌کنم که یکی از آن‌ها نیستم.» رفتار دور از انتظار این گروه از هواداران میلان با انتقاد دیگر شخصیت‌های فوتبال ایتالیا مواجه شد. در ۳۱ مه ۲۰۰۹ در شهر فلورانس و ورزشگاه فریولی مالدینی در 902مین بازی رسمی خود برای میلان به مصاف تیم فیورنتینا رفت در این بازی که با برد ۲–۰ میلان همراه بود مالدینی در دقیقه ۹۰ تعویض شد و در حالی که از زمین خارج می‌شد به گونه‌ایی که لایق یک قهرمان جهانی بود مورد تشویق پرشور حاضران در ورزشگاه قرار گرفت.

ملی:
مالدینی در سال ۱۹۸۶، به تیم زیر ۲۱ سال ایتالیا که مربی آن چزاره مالدینی بود دعوت شد. او در مدت دو سال، ۱۲ بازی برای تیم زیر ۲۱ سال ایتالیا انجام داد و ۵ بار موفق به گلزنی شد. در سن ۱۹ سالگی نخستین حضور خود در تیم ملی بزرگسالان ایتالیا را در تاریخ ۳۱ مارس ۱۹۸۸ در مقابل تیم ملی فوتبال یوگسلاوی تجربه کرد. این بازی با نتیجه ۱ بر ۱ به پایان رسید. پس از آن، مالدینی توانست جایگاه مستحکمی برای خود در قلب دفاع و گوشه چپ ایتالیا دست و پا کند. او در جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۸ در چهار بازی ایتالیا در ترکیب اصلی قرار داشت. در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ ایتالیا همراه با ایتالیا تا نیمه نهایی بالا آمد و در یک بازی دراماتیک در شهر ناپل مغلوب هنرنمایی دیگو مارادونا و تیم ملی فوتبال آرژانتین شد و از راهیابی به فینال بازماند. در این مسابقات، مالدینی با ایتالیا مقامی بهتر از سومی بدست نیاورد. در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ آمریکا مالدینی بار دیگر در لباس آتزوری (تیم ملی فوتبال ایتالیا) درخشید و توانست تا فینال مسابقات پیش آید. اما در فینال شانس با او و ایتالیا یار نبود و ضربات پنالتی بار دیگر دست او را از جام محروم کرد. ناکامی مالدینی در جام‌های جهانی با حذف شدن در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ فرانسه توسط تیم میزبان بار دیگر با ضربات پنالتی و پس از آن ناکامی در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ کامل شد. مالدینی با ۲۳ بازی در جام‌های جهانی فوتبال پس از لوتار ماتئوس (رکورددار با ۲۵ بازی) در رده دوم قرار گرفته است. اما مالدینی با ۲٫۲۱۶ دقیقه حضور در زمین بیشترین زمان بازی در جام جهانی را به خود اختصاص داده‌ است. مالدینی در ۳ دوره جام ملت‌های اروپا به سال‌های ۱۹۸۸، ۱۹۹۶، و ۲۰۰۰ همراه تیم ملی ایتالیا بود. ایتالیا در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ توانست در نیمه نهایی و در ضربات پنالتی، با وجود خراب شدن پنالتی مالدینی از سد تیم ملی فوتبال هلند بگذرد. آتزوری در حالی که ۳۲ سال از آخرین بار که به فینال اروپا رسید بود می‌گذشت به مصاف تیم ملی فوتبال فرانسه رفت. در حالی که تا دقیقه ۹۰، با یک گل از فرانسه پیش بود، گل تساوی را دریافت کرد و در گل طلایی، تسلیم فرانسه شد تا مالدینی یک بار دیگر در آستانه دستیابی به افتخار دستش از جام کوتاه شود. مالدینی خود اتفاقات پس از گل فرانسه را اینطور تعریف می‌کند: «ما بلافاصله پی بردیم که بازی را باخته‌ایم. در مرحله نیمه نهایی بازی خیلی سختی مقابل هلند داشتیم و یک روز کمتر از فرانسه فرصت داشتیم تا خستگی از تن در کنیم؛ بنابراین از نظر روحی همه چیز به نفع آن‌ها بود. می‌توان گفت که آن گل حکم دو گل را داشت. در واقع گل مساوی بود ولی در عین حال گل برتری نیز محسوب می‌شد. در فاصله بین وقت طبیعی بازی و شروع وقت اضافه به هم می‌گفتیم که باید از جایمان بلند بشویم و فینال را ببریم؛ ولی این‌ها همه حرف بود، چون فکر می‌کنم که از ته دل همه می‌دانستیم گل مساوی ضربه روحی بسیار سختی به ما وارد کرده است.» مالدینی با ۱۲۶ بازی ملی پس از فابیو کاناوارو در رتبه دوم بیشترین بازی برای تیم ملی ایتالیا قرار دارد. او هرگز در مسابقات بزرگی با آتزوری قهرمان نشد. مالدینی در نیمی از ۱۶ سال حضور خود در تیم ایتالیا کاپیتان این تیم بود و ۷۴ بار بازوبند کاپیتان تیم ایتالیا را بر بازو بست. مالدینی در دو جام جهانی ۹۰ و ۹۴ در تیم ستاره‌های جام، جای گرفت او این افتخار را در 3 دوره حضور خود در جام ملت‌های اروپا تکرار کرد و در جام ملت‌های اروپا در سال‌های ۸۸، ۹۶ و ۲۰۰۰ با درخشش خود توانست، در تیم مسابقات جای بگیرد.

 

عکس پائولو مالدینی

 

پرچم کشور ایتالیا

نام کامل: Paolo Cesare Maldini
تاریخ تولد: 26 جون 1968
محل تولد: Milan در Italy
ملیت: ایتالیا ای
قد: 1.86cm
پست: Defender
تیم ملی: از سال 1988 تا 2002 / مجموع 126 بازی (7 گل زده)
اولین بازی ملی: 31 مارچ 1988 برابر یوگوسلاوی (تساوی 1 بر 1)
بیشترین بازی باشگاهی: 647 بازی برای A.c Milan
همسر: Adriana Maldini در سال 1994

 

باشگاه:

2009–1985 A.c Milan  (647 بازی - 29 گل زده)   لوگوی باشگاه ای.سی میلان

 

افتخارات:

(باشگاهی)

1988 قهرمانی سری A ایتالیا با A.c Milan

1989 قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با A.c Milan

1989 قهرمانی سوپر کاپ اروپا با A.c Milan

1990 قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با A.c Milan

1990 قهرمانی سوپر کاپ اروپا با A.c Milan

1992 قهرمانی سری A ایتالیا با A.c Milan

1993 قهرمانی سری A ایتالیا با A.c Milan

1993 نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با A.c Milan

1993 نایب قهرمانی سوپر کاپ اروپا با A.c Milan

1994 قهرمانی سری A ایتالیا با A.c Milan

1994 قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با A.c Milan

1994 قهرمانی سوپر کاپ اروپا با  A.c Milan

1995 نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با A.c Milan

1996 قهرمانی سری A ایتالیا با A.c Milan

1999 قهرمانی سری A ایتالیا با A.c Milan

2003 قهرمانی جام حذفی ایتالیا با A.c Milan

2003 قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با A.c Milan

2003 قهرمانی سوپر کاپ اروپا با A.c Milan

2004 قهرمانی سری A ایتالیا با A.c Milan

2005 نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با A.c Milan

2007 قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با A.c Milan

2007 قهرمانی جام باشگاه های جهان با A.c Milan

(ملی)

1990 مقام سومی جام جهانی (Fifa World Cup)

1994 نایب قهرمانی جام جهانی (Fifa World Cup)

2000 نایب قهرمانی جام ملتهای اروپا (Uefa European Championship)

(فردی)

1994 سومین بازیکن سال اروپا (Ballon d'Or)

* رکورد بیشترین دقیقه حضور در جام جهانی (2220 دقیقه)

افتخارات پائولو مالدینی

افتخارات پائولو مالدینی

 

 

(مشخصات والپیپر)

سازنده: ® Cyrus

رزولوشن: 2500x1853

حجم: 1.83 مگا بایت

فرمت: jpeg

سال ساخت: 2017

 

(اطلاعات دانلود)

لینک دانلود:  دانلود از بیان باکس

 

جهت دانلود در سایز اصلی بر روی عکس کلیک راست کرده و گزینهء Save Image As را بزنید.
مشکلات, پیشنهادات و نظرات خود را در همین پست یا از طریق ایمیل زیر با ما در میان بگذارید تا به آنها پاسخ داده شود.
cyrus04corporation@gmail.com

 

(لینکهای مرتبط با این مطلب):

آرین روبن

آلساندرو دل پیرو

آندری شوچنکو

اشتفان افنبرگ

باستین شواینشتایگر

پائولو مالدینی

پیتر شیلتون

توماس برولین

توماس مولر

تیم کیهیل

جان کالینز

جان لوکا پالیوکا

دیدیه دروگبا

دیگو فورلان

دیگو مارادونا

دیوید بکهام

دیوید ژینولا

روبرتو باجو

رودی فولر

رونالدو

زین‌ الدین زیدان

سپهر حیدری

علی کریمی

فرهاد مجیدی

کارلوس والدراما

کریم باقری

کلینت دمپسی

گابریل باتیستوتا

گئورگی هاجی

لئوناردو

لوتار ماتئوس

لیونل مسی

ماتیاس سامر

مایکل اوون

محمد نوری

مهدی طارمی

میروسلاو کلوزه

میشائیل بالاک

هریستو استویچکوف

یورگن کلینزمن